Granty dla naszych badaczek

Dr Iwona Deszcz i dr Joanna Nowicka z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu otrzymały z Narodowego Centrum Nauki granty na realizację projektów w ramach konkursu Miniatura 7.

Jego celem jest wsparcie działań naukowych służących przygotowaniu założeń projektu badawczego, który zostanie zgłoszony do innego, ogólnokrajowego lub międzynarodowego, konkursu. Dotacja wynosi od 5 do 50 tys. zł, a o finansowanie – przeznaczone na badania wstępne/pilotażowe, staż naukowy, kwerendę lub wyjazd badawczy/konsultacyjny – mogą ubiegać się młodzi naukowcy, którym nadano stopień doktora nie wcześniej niż 1 stycznia 2011 r.

W ramach trzeciej rundy konkursu Miniatura 7 ponad 2 mln zł na realizację działań komisja przyznała 55 badaczkom i badaczom z całej Polski. Wśród nich są dr Iwona Deszcz z Zakładu Immunopatologii i Biologii Molekularnej oraz dr Joanna Nowicka z Katedry i Zakładu Mikrobiologii UMW.

Dr Iwona Deszcz, badanie "Opracowanie najefektywniejszego modelu hodowli wspierającego chondrogenny potencjał komórek hDPSCs do regeneracji tkanki chrzęstnej" (49 995 zł)

Tkanka chrzęstna ma niską zdolność regeneracyjną ze względu na swoje właściwości fizjologiczne, brak unaczynienia oraz ograniczoną zdolność proliferacyjną chondrocytów. Urazy mechaniczne czy choroby degeneracyjne powodują tworzenie się włóknistej blizny w tkance, w skład której wchodzi kolagen typu I (Kol I) i komórki fibroblastopodobne. 
Do regeneracji tkanki chrzęstnej najczęściej stosuje się kwas hialuronowy, ale – jak wynika z najnowszych danych – coraz częściej wykorzystywane są komórki macierzyste izolowane z miazgi zęba ludzkiego (hDPSCs). Przemawia za tym ich proste i małoinwazyjne pozyskanie (odpad medyczny), a także łatwość namnażania oraz duży potencjał proliferacyjny. 
Komórki hDPSCs mają zdolność do różnicowania się m.in. w chondrocyty, osteoblasty i adipocyty, a ich funkcja parakrynna ma działanie antyapoptotyczne i immunomodulujące. Według doniesień naukowych hDPSCs sprzyjają regeneracji skuteczniej, niż komórki macierzyste wyizolowane z innych tkanek.
Celem projektu jest wykazanie potencjału chondrogennego komórek hDPSCs w różnych modelach hodowlanych. Ma to umożliwić opracowanie najlepszego sposobu na otrzymanie bioimplantu o parametrach zbliżonych do regenerowanej tkanki.
Tkanka chrzęstna szklista składa się z macierzy zewnątrzkomórkowej bogatej w kolagen typu II, IX oraz agrekanu, dzięki którym zawdzięcza swoje właściwości (m.in. sprężystość). Dodatkowo celem badania będzie więc otrzymanie bioimplantu z komórkami o wysokim potencjale zróżnicowania, tworzących macierz zewnątrzkomórkową, która charakteryzuje się obecnością kolagenu II, IX oraz agrekanu, zapewniających prawidłowy i szybki proces regeneracji uszkodzonej tkanki.

Dr Joanna Nowicka, badanie "Aktywność kolistyny i peptydów przeciwdrobnoustrojowych w biofilmie pałeczek Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumannii" (36 270 zł)

Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumannii to bakterie oportunistyczne, które powodują zakażenia głównie u pacjentów w ciężkim stanie i z zaburzonym funkcjonowaniem układu immunologicznego. Terapia wywołanych przez nie zakażeń stanowi ogromny problem z uwagi na ich szeroką oporność, zarówno naturalną, jak i nabytą. Dodatkowo biofilm tych drobnoustrojów, tworzony na tkankach w organizmie człowieka i powierzchniach abiotycznych, stanowi barierę dla mechanizmów odpornościowych i antybiotyków, co utrudnia możliwości terapeutyczne.
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) to właśnie P. aeruginosa i A. baumannii, obok pałeczek Enterobacteriaceae, zajmują pierwsze miejsce na liście patogenów priorytetowych, które wymagają poszukiwania nowych opcji terapeutycznych. 
Obiecującą grupą związków do walki z wielolekoopornymi mikroorganizmami stanowią peptydy przeciwdrobnoustrojowe – substancje pochodzenia naturalnego, ale również półsyntetyczne i syntetyczne o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, aktywności immunomodulującej i zdolności do regeneracji uszkodzonych tkanek.
Celem projektu będzie ocena wrażliwości pałeczek P. aeruginosa i A. baumannii na kolistynę (antybiotyk o szczególnym znaczeniu w terapii zakażeń wywołanych przez szczepy wielolekooporne) i nowe peptydy przeciwdrobnoustrojowe. Oceniona zostanie aktywność związków wobec form planktonowych i biofilmu oraz sposób ich wzajemnego oddziaływania. Wyniki uzyskane w modelu stacjonarnym będą zweryfikowane w modelu przepływowym, w czasie rzeczywistym. 
Biorąc pod uwagę aktywność przeciwdrobnoustrojową peptydów, można przypuszczać, że podanie ich w skojarzeniu z kolistyną może poszerzyć pole działania tego antybiotyku.