Każde badanie otwiera nowe drzwi

Poprosiliśmy naukowców UMW, którzy znaleźli się w najnowszej edycji rankingu World’s Top 2% Scientists, o wypełnienie krótkiego kwestionariusza dotyczącego głównych obszarów badawczych i osiągnięć naukowych. Wszyscy otrzymali taki sam zestaw pytań. Przedstawiamy badaczy z kategorii osiągnięć roku 2024.

Prof. Kinga Grzech-Leśniak

1. Funkcja pełniona na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu

Kierownik Katedry Stomatologii Zintegrowanej, Wydział Lekarsko-Stomatologiczny Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu (od 1.09.2025); specjalista periodontologii, specjalista laseroterapii.

2. Główne obszary zainteresowań badawczych

Zastosowanie laseroterapii w stomatologii oraz w medycynie zintegrowanej. W szczególności wykorzystywanie światła laserowego jako alternatywy ograniczającej stosowanie antybiotykoterapii systemowej i miejscowej w leczeniu periodontologicznym i chirurgicznym. Zajmuję się terapią fotodynamiczną w leczeniu grzybic oraz fotobiomodulacją w terapii ran, odleżyn, niegojących się nadżerek, w przyspieszaniu gojenia oraz wspieraniu procesów immunomodulacyjnych u pacjentów z chorobami ogólnoustrojowymi (m.in. cukrzycą) oraz u osób leczonych chirurgicznie lub onkologicznie – w tym w terapii wspomagającej leczenie oral mucositis u dzieci i dorosłych. Poszukuję skuteczniejszych terapii łączonych – konwencjonalnych i laserowych – również w dermatologii, a w przyszłości także w leczeniu wspomagającym zaburzeń depresyjnych.

3. Dlaczego akurat ta dziedzina nauki stała się dla Pani najważniejsza?

Punktem wyjścia była potrzeba znalezienia alternatywy dla antybiotykoterapii w leczeniu pacjentów periodontologicznych. Z czasem badania przerodziły się w szersze poszukiwania skutecznych terapii łączonych. W ortodoncji interesuje mnie możliwość przyspieszenia leczenia i redukcji bólu; w protetyce – bezpieczne odklejanie uzupełnień pełnoceramicznych bez uszkodzenia filarów; w leczeniu zachowawczym – selektywne odkażanie zębiny; w endodoncji – ograniczenie instrumentacji kanałów przy jednoczesnym zwiększeniu skuteczności dezynfekcji dzięki fali fotoakustycznej lasera Er:YAG. W czasie pandemii COVID-19 szukałam dowodów na to, czy laseroterapia może stanowić bezpieczną alternatywę wobec metod generujących aerozol. Na wszystkie te pytania odpowiedzieliśmy w publikacjach naukowych, które zdobyły wysokie cytowania.

4. Które ze swoich  osiągnięć uważa Pani za najbardziej przełomowe lub inspirujące?

Każde z badań otwiera nowe drzwi. Każda odpowiedź rodzi kolejne pytania. To nieustanny proces, który dodaje skrzydeł i inspiruje do dalszych poszukiwań.

5. Które odkrycie, idea lub publikacja innego badacza szczególnie wpłynęły na Pani sposób myślenia o nauce?

Mój rozwój naukowy nabrał tempa ponad dekadę temu, gdy zrozumiałam, jak ogromną satysfakcję daje odkrywanie nowych zjawisk i zadawanie właściwych pytań. W tym czasie odwiedziłam 22 kraje na 5 kontynentach, prowadząc wykłady i współpracując z naukowcami z różnych kultur – od Brazylii i Kolumbii, przez Stany Zjednoczone, Japonię i Chiny, po niemal całą Europę. Dzięki afiliacji w School of Dentistry Virginia Commonwealth University (USA), będącej efektem podpisanego porozumienia z naszym Uniwersytetem, mogłam rozwinąć skrzydła i zyskać szerszą perspektywę badawczą.
Aktywnie działam również w trzech międzynarodowych towarzystwach naukowych: World Federation for Laser Dentistry (WFLD) – jako skarbnik zarządu głównego, International Association of Dental Research (IADR) Lasers and Biophotonics Group – jako sekretarz i skarbnik, oraz w World Dental Federation (FDI) – w komitecie Dental Practice Committee.
Każde spotkanie i wspólna praca z naukowcami z całego świata utwierdzają mnie w przekonaniu, że nauka jest jak ocean – bezkresna, nieprzewidywalna i fascynująca.

6. Jak Pani badania mogą wpływać na życie codzienne ludzi albo rozwój technologii/społeczeństwa?

Jako lekarz praktyk szukam metod, które uczynią leczenie mniej inwazyjnym, skuteczniejszym i bezpieczniejszym. W periodontologii laseroterapia pozwala dziś nie tylko zahamować destrukcję tkanek, ale również pobudzić procesy regeneracyjne i lokalną odporność. Wspólnie z prof. Markiem Ussowiczem realizujemy projekty wdrożeniowe dotyczące zastosowania fotobiomodulacji u dzieci po chemioterapii, leczonych w ośrodkach transplantologii dziecięcej. Efektem jest szybsze gojenie nadżerek błony śluzowej, redukcja bólu oraz poprawa jakości życia i apetytu – dosłownie i metaforycznie.

7. Gdyby miała Pani nieograniczone zasoby i zespół, jakie badanie lub projekt chciałaby Pani zrealizować?

Skupiłabym się na interdyscyplinarnych projektach z pogranicza onkologii i psychiatrii – nad zastosowaniem światła laserowego w spersonalizowanym leczeniu pacjentów z nowotworami głowy i szyi oraz w terapii wspomagającej zaburzeń depresyjnych, szczególnie u dzieci. To obszar ogromnie potrzebny i wciąż zbyt mało zbadany.

8. Jedna rada dla młodych osób, które myślą o karierze naukowej.

Nie dajcie się odciągnąć od drogi, którą wyznacza pasja i ciekawość. Zadawajcie pytania, nawet jeśli odpowiedzi wydają się odległe. Nauka to droga dla tych, którzy potrafią zamieniać fascynację w działanie. Każdy eksperyment i każdy trudniejszy moment to część pięknej przygody, która rozwija i daje satysfakcję większą niż jakikolwiek sukces. Bo nauka to nie wyścig – to fascynująca podróż, w której każdy krok przybliża do odkrycia czegoś naprawdę wyjątkowego.