Polscy medycy z całego świata we Wrocławiu

Cztery dni spotkań i debat oraz polscy lekarze i naukowcy reprezentujący środowiska medyczne z kraju i zagranicy – Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu był gospodarzem i jednym z najważniejszych partnerów merytorycznych XIII Kongresu Polonii Medycznej. Przedstawiciele UMW byli szeroko obecni w jego programie – jako uczestnicy debat, moderatorzy sesji i wykładowcy. Jednym z najważniejszych tematów Kongresu stało się pytanie o wykorzystanie potencjału tysięcy polskich lekarzy pracujących poza krajem.

XIII Kongres Polonii Medycznej odbywał się we Wrocławiu w dniach 9–12 września. Rozpoczął się w Auli Leopoldina Uniwersytetu Wrocławskiego, a kolejne dni obrad odbywały się we Wrocławskim Centrum Kongresowym przy Hali Stulecia. Organizatorem wydarzenia była Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych.

Powroty lekarzy – mit czy rzeczywistość?

Jedna z debat poświęcona była powrotom lekarzy do Polski. Uczestnicy panelu rozmawiali o tym, czy medycy pracujący za granicą chcieliby wrócić do kraju, czy kraj ich potrzebuje i czy jest przygotowany na ich przyjęcie.

Według oficjalnych szacunków Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organisation for Economic Co-operation and Development – OECD) za granicą pracuje około 16 tys. lekarzy wykształconych w Polsce. Prezes Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych uważa jednak, że liczba ta może być o cztery tysiące większa.

– Nasuwa się więc pytanie: czy taki potencjał może być w jakikolwiek sposób wykorzystany? Czy musi to być powrót fizyczny, czy może w XXI wieku są inne możliwości współpracy, aby specjalista nie musiał wybierać między Wrocławiem a Bostonem? – pytała dr Kornelia Król.

W spotkaniu uczestniczyli lekarze i klinicyści, naukowcy, przedstawiciele administracji publicznej, parlamentu, samorządu lekarskiego, organizacji medycznych działających w Polsce i za granicą oraz instytucji wspierających współpracę międzynarodową. Perspektywę akademicką przedstawił prof. Piotr Ponikowski. Rektor Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu podkreślił, że uczelnia ma możliwości, aby przyjąć specjalistów wracających z zagranicy i widzi dla nich miejsce w dwóch kluczowych obszarach swojej działalności – badaniach naukowych i kształceniu studentów.

– Jesteśmy otwarci na lekarzy na różnych etapach kariery – od młodych ludzi, przez osoby w średnim wieku gotowe prowadzić własne projekty, po doświadczonych profesorów, którzy mogliby pełnić rolę mentorów – mówił prof. Piotr Ponikowski.

Jednocześnie zwrócił uwagę, że skuteczna praca naukowa wymaga rzeczywistego zaangażowania i obecności na miejscu, a nie okazjonalnych wizyt. – Nie wierzę, że można osiągnąć dobre rezultaty, jeśli naukę traktuje się jako dodatkowe zajęcie. Praca badawcza wymaga pełnego zaangażowania – stwierdził.

Przypomniał też, że Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu pozyskał 30 mln euro z europejskiego konkursu „Teaming for Excellence” na stworzenie Centrum Doskonałości RAPTOR-HF w obszarze niewydolności serca. Ośrodek powstanie we współpracy z Charité – Universitätsmedizin Berlin oraz University of Oxford. – To będzie miejsce sprzyjające rozwijaniu projektów, tworzeniu silnych zespołów badawczych i pracy naukowej na najwyższym poziomie – wyjaśnił.

Ważnym obszarem, w którym uczelnia mogłaby skorzystać z doświadczenia specjalistów, jest również dydaktyka. Prof. Piotr Ponikowski podkreślił jednak, że wysokie kompetencje kliniczne nie oznaczają automatycznie umiejętności kształcenia przyszłych lekarzy.

UMW mocno obecny w programie kongresu

Debata o powrotach lekarzy dobrze oddawała jeden z najważniejszych wymiarów całego Kongresu – budowanie relacji pomiędzy polskimi medykami pracującymi w kraju i za granicą. Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu był w tych rozmowach obecny nie tylko jako gospodarz wydarzenia. Przedstawiciele uczelni uczestniczyli w licznych sesjach, panelach i wykładach poświęconych zarówno przyszłości medycyny, jak i konkretnym osiągnięciom naukowym i klinicznym UMW.

Już podczas inauguracji gości w imieniu rektora UMW przywitała prof. Agnieszka Hałoń, prorektor ds. rozwoju kadry akademickiej. Prof. Marzena Dominiak, prorektor ds. umiędzynarodowienia, przedstawiła natomiast 225 lat historii medycyny uniwersyteckiej we Wrocławiu – od jej historycznych fundamentów po współczesne osiągnięcia i kierunki rozwoju uczelni.

Tematem przewodnim Kongresu były „Innowacje medyczne a dobro Pacjenta”, a eksperci UMW byli obecni w dyskusjach dotyczących najważniejszych kierunków rozwoju współczesnej medycyny – od sztucznej inteligencji i nowych metod leczenia niewydolności serca, przez terapie CAR-T i medycynę regeneracyjną, po innowacje w stomatologii i transfer technologii.

Prof. Julita Kulbacka uczestniczyła w panelu „Medycyna przyszłości: czy jesteśmy gotowi? Zdrowie człowieka w podróży na Marsa”. O tym, jak przenosić wyniki badań z uczelni do praktyki i biznesu, mówił Jakub Sojka, dyrektor Centrum Transferu Technologii UMW, podczas wystąpienia „Academia2Business – najlepsze praktyki i sukcesy komercjalizacji medycznych innowacji akademickich”.

Silnie reprezentowana była również wrocławska kardiologia. Prof. Piotr Ponikowski współmoderował sesję „Kardiologia w centrum uwagi: nowe horyzonty w leczeniu niewydolności serca”, podczas której dr hab. Robert Zymliński, prof. UMW, mówił o nadziejach i zagrożeniach związanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji w kardiologii.

Prof. Marzena Dominiak wraz z prof. Tomaszem Gedrange współprowadziła sesję „Innowacje w stomatologii”, prezentując również zagadnienie personalizowanej trójwymiarowej rekonstrukcji kości twarzoczaszki. Prof. Sławomir Budrewicz przedstawił z kolei perspektywę redaktora czasopisma naukowego podczas sesji poświęconej efektywnemu publikowaniu wyników badań.

Młodzi naukowcy i badania UMW

Istotne miejsce w programie zajęły również badania prowadzone przez naukowców Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Osobną sesję moderowali prof. Julita Kulbacka i dr Wojciech Szlasa. Swoje projekty prezentowali lek. Julia Maj, mgr Karolina Tądel, dr Tomasz Urbaniak, dr Dawid Przystupski oraz dr Wojciech Szlasa. Tematy obejmowały m.in. holistyczne podejście do pacjentów z chorobami serca, wykorzystanie AI w szpitalu, biomimetyczne strategie naprawy tkanek oraz rozwój nowoczesnych terapii chłoniaków, w tym komórek CAR-T. W programie znalazło się także wystąpienie lek. Jana Bajtka dotyczące zastosowania agonistów receptora GLP-1 w różnych dziedzinach medycyny.

Tak szeroka obecność przedstawicieli UMW w programie XIII Kongresu Polonii Medycznej pokazała różnorodność badań i działalności klinicznej prowadzonej na uczelni, ale również jej ambicję dalszego umiędzynarodowienia. Kongres stał się przestrzenią nie tylko do prezentacji osiągnięć, lecz przede wszystkim do budowania relacji między polskimi lekarzami i naukowcami pracującymi w różnych częściach świata.

W tym kontekście pytanie postawione podczas debaty o powrotach lekarzy wykraczało daleko poza samą decyzję o powrocie do Polski. Dotyczyło tego, jak stworzyć takie warunki współpracy, aby wiedza, doświadczenie i międzynarodowe kontakty polskich medyków pracujących za granicą mogły być wykorzystywane również w kraju – poprzez wspólne badania, dydaktykę, czasowe powroty i projekty realizowane ponad granicami.